5 najlepszych filmów psychologicznych 2016 roku

Ranking najlepszych filmów psychologicznych minionego roku powoli staje się tradycją. Przed nami już trzecie podsumowanie. 2016 to kilka perełek i wiele całkiem dobrych ekranizacji. Które z nich subiektywnie były najlepsze? Zapraszam na zestawienie - najlepsze filmy psychologiczne 2016 roku.


Kryteria zestawienia pozostają bez zmian:
  • kolejność jest przypadkowa
  • brałam pod uwagę jedynie filmy z polską premierą w 2016 roku
  • nie jestem filmoznawcą a w 2016 roku nie zobaczyłam wielu filmów, które planowałam zobaczyć. Jeśli w zestawieniu zabrakło jakiegoś dzieła, które koniecznie powinno się w nim znaleźć - proszę o komentarz:)
  • nie spojleruję :)



Ocena Filmwebu: 7,9/10
Ocena IMDB 8,2/10
Moja ocena: 9/10
Tagi: #psychologia rozwojowa #psychologia poznawcza
Jack ma 5 lat i od zawsze mieszka w tytułowym “pokoju” - szopie przerobionej na więzienie dla niego i dla jego matki. Porwanej 7 lat temu i od tamtej pory przetrzymywanej tu przez gwałciciela. Chłopiec nigdy nie był na zewnątrz - nie wie jak wyglądają inni ludzie, świat, słońce, nie wie co to wiatr. Nie wie nawet o ich istnieniu, ponieważ w jego świecie, poza pokojem jest tylko nie do końca sprecyzowany kosmos. Jak może rozwinąć się psychika człowieka w takich warunkach? Czy - po takim czasie - jest w stanie przystosować się do prawdziwego świata? A jeśli tak, to jak taki proces może przebiegać? “Pokój” jest dramatyczną, wciągającą historią, ale przede wszystkim fascynującą opowieścią o ludzkim umyśle, jego plastyczności i mocy wyobraźni.



Ocena Filmwebu: 6,8/10
Ocena IMDB 7,3/10
Moja ocena: 8/10
Tagi: #psychopatologia #schizofrenia #zespół Fregoliego
Jeszcze w kwietniu pisałam na blogu o tym filmie: Jeśli kino ma nas uczyć psychologii, to powinny to robić właśnie takie dzieła jak „Amonalisa”. To nie tylko dobry film, ale też świetne studium przypadku osoby, z tym rzadkim zaburzeniem”. Te dwa zdania idealnie podsumowują, czym jest to dzieło. To ciekawa animacja (stworzona metodą poklatkową), w której główny bohater cierpi na bardzo rzadkie ale fascynujące zaburzenie - Zespół Fregoliego. Cierpiący na tę chorobę ma wrażenie, że wszyscy wokół niego są… tą samą osobą. Ciekawe? Więcej o filmie napisałam w tym artykule.



Ocena Filmwebu: 7,5/10
Ocena IMDB: 7,8/10
Moja ocena: 9/10
Tagi: #psychoterapia #strata #dladzieci
Mądra opowieść, która powstała dla dzieci i doskonale może im służyć. Jednak to również bardzo dobra pozycja dla osób dorosłych. 10-letni chłopiec nie radzi sobie z chorobą ukochanej matki i możliwymi konsekwencjami choroby. Jest w nim dużo niewypowiedzianych i nieprzepracowanych, negatywnych emocji: przerażenie, smutek, gniew, brak akceptacji do istniejącej rzeczywistości. Przejść przez trudne chwile i być może pogodzić się ze stratą pomaga mu... cis, wiekowe drzewo rosnące na pobliskim cmentarzu. Przybiera ono postać potwora, który powala młodzieńcowi… opowiadając odpowiednie historie. Bajki potwora służą jako opowieści terapeutyczne - dla głównego bohatera w jego konkretnej sytuacji, ale też mogą służyć jako opowieści terapeutyczne dla młodego widza. Pokazują różne odcienie rzeczywistości, pozwalają zmierzyć się z trudnymi emocjami, pomagają zrozumieć, że nie ma emocji niewłaściwych… Jednym słowem - film koniecznie do zobaczenia.



Ocena Filmwebu: 7,5/10
Ocena IMDB: 6,6/10
Moja ocena: 7/10
Tagi: #relacje #strata #terapia #emocje
Bardzo smutna i wzruszająca historia człowieka, który wiedzie pełne sukcesów, spełnione, szczęśliwe życie. Do czasu. Osobista tragedia nawet po dłuższym czasie nie pozwala mu nie tylko wrócić do stanu sprzed, ale wręcz normalnie funkcjonować. Początkowo wydaje się, że o tym właśnie jest ten film - zwykły (ale dobry) film o stracie, żałobie, depresji. Nic bardziej mylnego - to jedynie jedna z warstw dzieła. Bo to opowieść również o tym, że łatwiej nam naprawiać życie innych, niż swoje, o wartościach, które są dla nas najważniejsze, a jednak o nich zapominamy. I oczywiście o tym, że prawdziwa siła życia tkwi w prostym, codziennym, ukrytym pięknie.



Ocena Filmwebu: 7,7/10
Ocena IMDB: 7,6/10
Moja ocena: 8/10
Tagi: #relacje #psychoterapia #psycholog #emocje
Pierwszy wyjątek w historii zestawień najlepszych filmów. Pierwszy dokument, wśród filmów fabularnych. Zasłużył. Wielu z nas zapewne niejednokrotnie zastanawiało się, jak to jest na terapii u psychoterapeuty. To przecież trochę magia - jak to się dzieje, że rozmowa leczy, czasem lepiej niż lekarstwa? Ale to temat tabu - spotkanie z psychologiem, sesja, jest przeznaczone tylko dla uszu i oczu terapeuty i jego klienta. Są filmy, seriale, które próbują to pokazać - prawie zawsze nieudolnie. Tymczasem w dokumencie “Nawet nie wiesz, jak bardzo Cię kocham” wchodzimy do pokoju prawdziwego terapeuty - Bogdana de Barbaro i poznajemy historię prawdziwych ludzi, którzy na sesjach terapeutycznych próbują rozwiązać swoje problemy. To z jednej strony (jak zresztą mówi sam reżyser) petarda emocji, z drugiej - możliwość zobaczenia z bliska technik i narzędzi, jakimi posługuje się psycholog. W jaki sposób pomaga, jak próbuje pomóc w komunikacji kobiet. “Nawet nie wiesz jak bardzo cię kocham” to nie tylko kino najwyższych lotów. To przede wszystkim możliwość obejrzenia doskonałej pracy wybitnego specjalisty.


To wszystko, jeśli chodzi o najlepsze filmy psychologiczne 2016 roku. A Wy, dodalibyście coś do tej listy?


Zobacz także:
Najlepsze filmy psychologiczne 2013 roku

Share this:

KOMENTARZE

0 komentarze: